The World of the Indian Ocean from Dar es salaam to Jakarta: Unusual Thoughts following the Tsunami Disaster

The Tsunami disaster, which till now claimed over 100,000 lives already, affecting South and Southeast Asia on the one hand, and East African Coast on the other, reminded me of how interconnected and integrated the Indian Ocean once used to be. Sometimes disasters of international proportions remind me how interconnected our homes, cities, countries, regions, continents are, and sometimes, I suppose, disasters may uncover regional systems by virtue of their influence. When the Russian stock market crashes, Berlin stock exchange suffers the most severe decline among the advanced industrial economies, because Germany is Russia's no.1 trading partner. When the atrocious 8.9 earthquake rocked the base of the Indian Ocean, huge waves struck at Indonesia and Tanzania, Somalia and Sri Lanka alike. Once upon a time, when the entire Indian Ocean was an integrated trading bloc and one civilization linked by Arab-Muslim merchants, from Dar es Salaam (Tanzania) to Aceh (Indonesia), from Somalia to India, all Muslim lands until at least the 17th century. This insight is not mine, and I would not want to claim credit for it. In any case, it is much cooler to quote its original bearer. It was professor Rashid Khalidi, who very briefly -in a sentence or two- talked about how Indian Ocean used to be a huge, continental system akin to a distinct civilization with its own political economy and culture. Then I remember seeing that insight, again by Khalidi, in an article of his about the virtue of area studies (which I read, ironically, not at the University of Chicago, where I took his course, but here at UC Berkeley).

Happy New Year in 20 different dialects of Turkish

Turkish Language Institute issued a happy new year message in 22 dialects of Turkish around the world, "from the Adriatic to the Great Wall of China." Largely unnoticed by even the enthusiasts of world languages, Turkish in its different dialects is spoken by about 200 million people, in Turkey, Azerbaijan, Kazakhstan, Uzbekistan, Krygyzstan, Tajikistan, Turkmenistan, Xinjang province of China, a dozen autonomous regions in the Russian Federation, and among Turkish and Turkic minorities ranging from 50,000 to over 20 million from Berlin to Baghdad... Granted, some of these dialects evolved so independently that they are mutually unintelligible today, but for the most part, Turkish is a lingua franca from the Balkans to Western China, and from the Volga Basin in Middle Russia to Mosul and Kirkuk in Northern Iraq... Here is the newspaper link to the Milliyet newspaper, which published the happy new year message of the Turkish Language Institute: http://www.milliyet.com.tr/2004/12/30/son/sonyas13.html
Türk Dil Kurumu (TDK), Türkçe'nin 22 lehçesinde yeni yılı kutlama mesajı yayımladı. TDK'nın internet sitesinde Türkçe'nin lehçelerine göre yeni yılı kutlama mesajları yer aldı. Türk dilli ülke ve halklarda lehçelere göre yeni yıl şu ifadelerle kutlanıyor: "-Yeni yılınız kutlu olsun (Türkiye Türkçesi). -Yeni iliniz mübarek olsun (Azeri Türkçesi) . -Canga cılıngız kuttı bolsın veya Cana cılınız ben (Kazak Türkçesi) . -Cangı cılıngız kuttu bolsun (Kırgız Türkçesi) . -Yengi yılıngız mübarek bolsun (Özbek Türkçesi) . -Teze yılınızı gutlayaarın (Türkmen Türkçesi) . -Yengi yılıngızğa mübarek bolsun (Yeni Uygur Türkçesi) . -Canga cılıngız kuttı bolsın (Karakalpak Türkçesi) . -Sezne yanga yıl belen tebrik item (Tatar Türkçesi) . -Yanı ılınız kaırlı (mubarek) olsun (Kırım Tatar Türkçesi) . -Hezze yangı yıl menen kotlayım (Başkırt Türkçesi) . -Cangngı cılığıznı alğışlayma (Karaçay-Balkar Türkçesi) . -Yana yılınız men (Nogay Türkçesi) . -Yangı yılıgız kutlu bolsun (Kumuk Türkçesi) . -Yeni yılınızı kutlerim (Gagauz Türkçesi) . -Sizni yanhı yıl bıla kutleymın (Karay/Karaim Türkçesi) . -Naa çılnang alğıstapçam şirerni (Hakas Türkçesi) . -Caa çıl-bile bayır çedirip or men (Tuva Türkçesi) . -Slerdi cangı cılla utkup turum (Altay Türkçesi) . -Naa çıl çakşı polzun (Şor Türkçesi) . -Ehigini şanga cılınan eğerdeliibin (Sahaca/Yakutça) . -Sene sul yaçepe salamlatap (Çuvaşça) .

Neşe Düzel'in Murat Çizakça'yla yaptığı (bu pazartesi-dün) Radikalde yayınlanan söyleşisi üzerine.

Murat Çizakça Neşe Düzel'e 'bizim tarih kitaplarımızda Batı uygarlığı ve onun temsilcisi olan Roman-Bizans, vs. kötü ve düşman olarak gösteriliyor' mealinde birşeyler söylemiş. Günaydın. Türkiye'nin AB macerası her zaman sadece ve sadece bir siyasal-ekonomik proje olarak görüldü, hiç bir zaman Türk kültür ve medeniyetinin, veyahut Türkiye'nin kimlik algılamasının Avrupa kavramıyla bütünleştirilmesi, birleştirilmesi projesi olarak düşünülmedi ve öyle de sunulmadı. Belki de iyi de oldu. Çizakça'ya göre kötü olmuş. Ama değer yargılarını bir kenara bırakalım. Çizakça'nın dediğine uyup bugünden sonra tarih kitaplarına 'biz Türkiye halkı Roma'nın, Bizans'ın çocuklarıyız' yazmak ve bunu böylece öğretmek mümkün mü? Hayır, kesinlikle mümkün değil! Çizakça'nın tarih eğitimine ve Türkiye'deki kimlik algılamasına dair pek çok yanlışı var; mesela o yanlışlardan biri de Düzel'in 'Bizans'ın reddi Cumhuriyet döneminde mi başladı?' sorusuna cevabenö 'Seksen yıldır, üç nesildir bize okullarda öğretilen tarih Bizans'ı küçümsüyor. Cumhuriyet döneminde tarih eğitimimiz, Osmanlı-Bizans ilişkilerine çok sathi baktı. Eski Yunan-Roma-Bizans medeniyetlerini hep dışladı,' diye karşılık vermesi. Sanki 600 yıllık Osmanlı döneminde Roma ve Bizans tarihi 'bizim tarihimiz' diye öğretiliyordu da, Cumhuriyet geldi, 1000 yıllık Selçuklu-Osmanlı döneminin Bizans-sever yaklaşımına son verdi! Bir an Murat Çizakça'nın tarihten büsbütün bihaber olduğunu düşündüm. Şüphesiz Bizans hiçbir zaman Türk kimliğinin kaynaklarından birisi olarak öğretilmedi resmi kurumlarda. Ama bunun Cumhuriyet dönemine has bir tutum olduğunu söylemek için insanın Osmanlı ve Selçuklu hakkında oldukça cahil olması gerekmez mi? Neyse, Çizakça'nın bu gibi hataları bir hayli fazla, ama yine de söyleşiyi, şüphesiz karşımıza daha sık çıkacak bu kültür ve kimlik konularına değinmesi açısından beğendim. Genel olarak yaklaşımdaki pratik-siyasal bir eksiği de hemen ve kesinlikle belirtmek zorundayım: Çizakça Türk eğitim sisteminin Roma ve Bizans'ı da 'dost' ve 'bizden' görecek kadar değiştirilmesini talep ediyor. Fakat bundan daha da önemlisi, Osmanlı imparatorluğundan tarih derslerinde neredeyse hiç bahsedilmeyen, bahsedildiğinde de tam bir düşman, 'gavur', barbar bir devlet olarak bahsedilen AB üye ülkelerinin de tarih müfredatlarını, Osmanlıyı çok daha detaylı, olumlu, Avrupa medeniyetinin tartışılmaz bir parçası, ve bir 'dost' olarak anlatacak şekilde değiştirilmesi gerekmez mi? Şüphesiz Türkiye'den çok tarih öğretiminde açılım yapması ve değişmesi gereken günümüzün AB üye ülkeleridir. Tabi bu bizim 1980'den kalma tarih anlayışına aynen devam etmemiz ve her türlü değişikliğe kapımızı kapamamız anlamına gelmez. Biz kendimiz birşeyleri değiştirirken AB üye ülkelerini de en az bizim kadar kapsamlı ve doğrusu daha kökten ve radikal değişiklikleri yapmaları konusunda yüksek sesle eleştirmeli ve bu değişikleri takip etmeliyiz.

How to test if the EU is Sincere about accepting Turkey as a Member or Not.

Here, I provide a very simple lithmus test to see if the EU is sincere about accepting Turkey as a member or not. It goes like this: There are all kinds of issues and demands that the EU brought before Turkey as a condition to start the negotiations for membership, like the recognition of the Greek Cypriot government as the only legitimate Republic of Cyprus, hence denying the existence of the Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC). And, as the French foreign minister Barnier reminded us just last week, EU will demand Turkey to recognize the Armenian Genocide during the negotiations, which, he also reminded us, will take 10 years. "We will have 10 years to ask the Turks to recognize the Armenian Genocide, and they'll have 10 years to think about their answer," he said. Now, these are just two of the most prominent issues that will both raise an uproar in Turkey, and I suspect, with no result at all. If the EU is sincere about accepting Turkey as a member state, why not suggest that "Turkey will recognize the Republic of Cyprus simultaneous with Turkey's membership in the EU." What a wonderful solution would that be! As things stand right now, EU demands that Turkey recognize the Greek Cypriot government even before starting the negotiatons, which is a huge concession for the Turkish government and an even bigger concession for the Turkish public, and this concession may bring absolutely nothing in return! EU is certainly being unreasonable in its demands. Turkey fulfilled the Copenhagen criteria and on its way to completing the Maastrich criteria. Turkey today is already a consolidated democracy with a history of democratic rule that is much longer and entrenched than any of the post-Communist Eastern European countries that became EU member states in 2004. Moreover, Turkey is a full functioning market economy. And these two conditions, democracy and market economy, is all it takes to become an EU member. Under current conditions, I don't see any reason why the EU cannot schedule Turkey's membership for 2007, simultanous with Bulgaria and Romania. No, this is certainly not a joke; it is dishonest for the EU not to accept Turkey as a member within the next 2 or 3 years. Negotiations should have started in January 2005, and Turkey should have been accepted as a member to the EU definitely no later than 2010, preferably by 2008.

Turkey over-fulfilled the criteria to begin EU negotiations

In 10 minutes, I will address some of the most prevalent and nonsensical arguments against Turkey's EU membership by the Europeans.
1) Turkey is too poor to be an EU member: Nonsense. Most of the post-Communist Eastern European countries (Slovakia, Lithuania, Latvia, Estonia, etc.) that are now members of the EU were poorer than Turkey when they started negotiations for membership. Moreover, Greece, Spain, and Portugal were wretched poor and comparable to Turkey in the year 1980, but only through massive investments and money transfers from the wealthier EU member states that they achieved their current level of economic development. And Turkey is not even expecting that kind of economic help. Finally, Romania, a country that supposedly concluded negotiations for membership and will be a member in 2007 if all goes well, has a much lower GDP/capita in real terms than Turkey. Romania's GDP per capita was 33% lower than that of Turkey according to the World Bank Atlas 2004. Furthermore, Turkish economy has been much more vibrant and habituated into free market capitalism than any of the Eastern European member states' markets, since Turkey has been a full member of EU Customs Union since 1996, 8 years before Eastern European countries became EU members. In sum, Turkey is not particularly poor to start negotiations.
2) Turkey is not part of Europe "geographically": Nonesense. EU accepted Cyprus as a member state. Cyprus is much much closer to Lebanon and Syria than to any other EU member state. Cyprus is clearly an Afro-Asian island, not part of European geography. A similar case can be made with regards to Malta. This argument is just made for the sake of having an argument against Turkish membership anyways; I don't think anyone really believes it. They say, 95% of Turkish territory and 80% of Turkish population is in Anatolia, which is considered Asia. Well, first of all, even if most of Turkey is in Anatolia, only the Turks living in European Turkey (Eastern Thrace) are more numerous (more than 10 million people) than any of hte 10 countries that became EU member states in 2004, excepting Poland. So there goes the idiotically stupid geography argument. Moreover, Asia Minor/ Anatolia that Turkey sits over today has always been considered part of the classical Europe; Constantinople was the capital of Roman Empire for a while, Ephesus, Pergamon, and Antioch were the largest cities of Europe. Enough of this stupid argument; Europe is not a geographic entity for EU purposes, and everyone knows that.

Is Turkey the Next Argentina? Detrimental effects of Capital Inflows

Two excellent articles by some of the few really good Turkish social scientists that exists. First one is a short op-ed piece published in the International Herald Tribune by Erinc Yeldan, professor of Economics and the Dean of Administrative Sciences in Bilkent University. The link: http://www.iht.com/articles/2004/12/03/opinion/edweisbrot.html Basically, they argue that Turkey's supposedly miraculous growth in the last two years has been due to capital inflows (not foreign direct investment, just stock exchange speculation, just cash) amounting to $10 billion in 2003, and $12 billion in 2004. So, it only takes a little scandal or a little bit of suspicion to scare the investors and then they'll pull out their $22 billion, which amounts to more than 10% of Turkish GDP already, and then the economy will crash, probably worse than in 2001.
The second one is a much longer article by Caglar Keyder, a prominent Turkish political scientist, one of the two or three with a UC Berkeley Ph.D. (the other one that I know is Ilkay Sunar, but maybe there is another one or two hiding somewhere). His article is titled "The Turkish Bell Jar". Here is the link: http://www.newleftreview.net/NLR26204.shtml Enjoy.

AB Stratejimiz ve Rusya (Turkey's EU strategy and Russia--in Turkish)

http://www.radikal.com.tr/yorum.php?yorumno=328923&haberno2=136431&yss=0
Putin'in ziyareti 500 yillik Turk-Rus iliskilerinin zirvesini yasadigimiz su son yillarda gercekten sembolik onemi haiz bir olay. Rusya ve Putin hakkindaki olumsuz dusuncelerim de var suphesiz (bakiniz Kiniklioglu'nun bugunku yazisina yazdigim yorum). Ama unutmamali ki Turk-Rus isbirligi, gerektiginde, AB'ye karsi bir denge unsuru, bir tur koz olarak kullanilabilir.AB'ye tam uye olmak icin gerekli kosullari yerine getirdik, ve suphesiz simdiki halimizle bile Bulgaristan, Romanya, ve Hirvatistan gibi bir iki yil icinde uye olacak uyelerden ve hatta halihazirda 2004 yilinda uye olmus bazi Dogu Avrupa ulkelerinden daha iyi durumdayiz. AB'ye uyelik hakkimiz ve umidimiz uyeligin kisa zaman icinde gerceklesmesi. Fakat AB'ye uye olalim veya olmayalim, bugun icin Rusya, Almanya'yla beraber, ticaret, turizm, ve insani baglarla bagli oldugumuz en onemli ulke. Bu durumu AB'ye karsi, gerektiginde, bir denge unsuru, bir koz, olarak kullanarak buyuk cikar saglariz.

AB-Rusya dengesini kurabilmek... My Comment at Radikal Newspaper: Balancing EU and Russia in Turkish Foreign Policy (in Turkish)

http://www.radikal.com.tr/yorum.php?yorumno=328920&haberno2=136433&yss=2)
Sayin Kiniklioglu'nun Turk-Rus iliskileri tasvirine ve iliskilere dair yorumuna geneli itibariyle katiliyorum. Rusya demokrasiden gunbegun uzaklasip otoriterlesmekte ve Turk-Slav, Hristiyan-Musluman diyaloguna en uygun demografik, tarihsel, ve siyasal cografik konuma sahip oldugu halde bu firsati kacirmakta. Bu gidisle Gorbacov-Yeltsin doneminin demokratik kazanimlari bir yana, Carlik Rusya'sinda bile var olan yerel ozerklikler Putin'in idari reformlariyla ortadan kalkacak. Bunlarin hepsi cok, ama cok uzucu... Fakat unutmamak gerekir son 10 yil icinde Turk-Rus iliskileri 500 yillik tarihinde hic gorulmemis, hayal bile edilememis bir isbirligine ulasti. Bugun icin Rusya, Turkiye'nin ticaret, turizm, ve insani iliskiler acisindan en guclu baglari olan iki ulkeden birisi ve birincilige oynuyor (simdilik bir numara 20.yuzyil suresince oldugu gibi Almanya). Turkiye Rusya'yi koz olarak kullaarak AB'yi Rusya ile hem dengemeli hem korkutmali. AB'ye mahkum olmadigi imajini vermeli.